Zijn hele leven staat hij al op dit veldje, naast die vervelende Bob. Nog nooit heeft Bob ook maar één vriendelijk woord tegen Billie gezegd. Gelukkig is Bob niet lang meer zijn buurman. Deze kerst worden alle boompjes op het veld verkocht. Vorig jaar waren ze nog niet groot genoeg. Toen waren de bomen op het veldje naast hen aan de beurt. Maar dit jaar is het eindelijk zo ver! Nog even en dan komen de mensen naar het veldje. Ze zoeken een boompje uit, nemen hem mee en zetten hem in hun warme, gezellige huiskamer. En dan hangen ze van die mooie glinsterende ballen en slingers aan zijn takken! En lichtjes… ja, een heleboel lichtjes! En op zijn koppie, dat nu nog kaal is, staat straks een grote, glimmende piek! Billie kan haast niet wachten. Als hij denkt aan het moment dat de mensen hem uitkiezen en meenemen, wordt hij zo blij van binnen. Hij hoopt dat de mensen kindertjes hebben. Want kinderen zingen de mooiste kerstliedjes en maken de prachtigste kerstknutsels! Misschien hangen ze die dan wel aan zijn takken… Billie staart dromerig voor zich uit. ‘Hé kromme! Denk je nou echt dat de mensen jou uitkiezen? Ze hebben toch veel liever een prachtig mooi recht boompje, zoals ik!’ roept Bob gemeen. Billie zegt niets. Maar hij wordt wel een beetje bang. Stel je voor dat Bob gelijk heeft. Dat de mensen hem niet willen omdat hij zo scheef is… Dan staat hij hier straks helemaal eenzaam en alleen op het veldje. De harde wind zal hem omver blazen en hij zal verdwijnen onder de ijskoude sneeuw…Ach nee! Natuurlijk heeft die rare Bob geen gelijk! De mensen houden heus wel van scheve kerstbomen! Misschien nog wel meer dan van rechte. Laat die Bob maar kletsen! Als Billie straks wordt meegenomen, dan lacht hij hem gewoon uit!

Oh kijk, daar zijn de eerste mensen al. Een papa en mama en een jongetje met een stoere pet. Ze staan even te praten met Jan de kerstbomenman en lopen dan het veldje op. Billie wil het wel uitschreeuwen… Neem mij! Maar de mensen kunnen hem niet verstaan en Bob zou hem maar uitlachen… Billie spreidt zijn takken nog een beetje meer, zodat hij er op zijn mooist bij staat. De mensen komen steeds dichterbij. Zouden ze hem kiezen? Billie wordt helemaal zenuwachtig. Aah jammer! Ze lopen hem voorbij… Voor Bob blijven ze staan. ‘Dit is een mooie boom!’ zegt de vader. ‘Zie je nou wel, scheefgezakt misbaksel’, fluistert Bob. ‘Nee, die is veel te groot!’ zegt de moeder. Ze lopen door. Billie ziet ze even later vertrekken met kerstboom Bram, een klein boompje dat een eindje verderop stond.