Daan en de overgang

Daan van Sloten (niet zoals je door de naam misschien zou vermoeden een man maar een vrouw. Daan is de afkorting van Diana) neemt geen blad voor de mond over wat zij ziet en meemaakt. Haar eigen blog is heel leuk om te lezen en zorgt vaak voor een lach. Maar na het lezen van haar onderstaande column, zie ik de overgang toch wel met enig angst en beven tegemoet ūüėČ Gelukkig komt het volgens Daan toch allemaal weer goed! meno

Ik, Daan en de overgang

Bij mij begon het zo rond mijn 38e al had ik toen geen idee wat er aan de hand was.¬†Ik was moe, echt vreselijk moe. Ik had nog nooit een middagdutje nodig gehad en nu kon ik niet anders dan elke dag een dut doen van minimaal 4 uur. Als ik wakker werd was ik alweer moe en sleepte me in slow motion de dag door. Langzaam kwamen er klachten bij en sommige klachten waren nog niet eens de mijne. Ik werd kribbig en onhebbelijk, snauwde mensen af zonder reden en irriteerde me aan de onbenulligste dingen. Daarna werd ik een janker. T.v. kijken begon problematisch te wordentraan want bij elke pup of kitten in een toiletpapier reclame barstte ik al in tranen uit en als er een film was waarin ook maar iets zieligs gebeurde dan brulde ik het uit en dan liefst een half uur lang. Vreselijk vond ik dat, ik was nooit zo’n huilebalk geweest! Het slechte slapen begon en mijn borsten begonnen te groeien. Van een D ging ik naar een DD en zo groeide ik elke 2 jaar weer een cupmaat en vanaf DD kreeg ik rugpijn. Mijn ongesteldheid werd onregelmatig wat alleen prettig was als het een paar maanden uitbleef. Maar de bloedingen waren echt niet leuk meer zo zwaar. Tampons waren niet meer te gebruiken omdat ze echt naar buiten spoelden en dus liep ik met Tena-Lady in de broek en gebruikte tegen het doorlekken kraam-matjes op bank en bed. Slapen kon alleen in etappes omdat ik de wekker elke 2 tot 3 uur moest zetten om te verschonen en slap als een dweil lag ik te vegeteren op de bank. Bleek, doodongelukkig en geen greintje energie. Ik herkende mezelf niet meer! Ik vroeg de huisarts of het de overgang kon zijn maar hij zei dat dat wel erg vroeg was en het hem sterk leek. Oververmoeidheid leek hem aannemelijker, maar waarv√°n dan? Ik nam rust en er kwamen alleen maar klachten bij. Mijn hele leven heb ik alleen in extreme gevallen op de borst en onder de armen gezweet en opeens werd ik midden in de nacht rillend wakker in een kletsnat bed! Beddengoed doorweekt en mijn handen en voeten gerimpeld alsof ik uren in bad had gezeten.

Hoera_in_de_overgang (1)

De opvliegers begonnen en toen wist ik het zeker: De overgang! Ik had wel eens verhalen gehoord van dames die besmuikt verhaalden over opvliegers, dat je het warm kreeg en kon gaan zweten. Warm?? Ik had het gevoel dat ik met gloeiende kolen werd opgestookt en de hete stoom uit mijn oren kwam! Ik wist soms niet waar ik het moest zoeken en heb naakt in de hagel op mijn balkon gestaan, in shirt met korte mouwen door de sneeuw gerold en mij in het stadhuis met opgetrokken shirt tegen een marmeren pilaar gevleid voor verkoeling. Niet te harden die hitte, zeker niet voor iemand zoals ik die eraan gewend is het altijd koud te hebben. Maar het meest g√™nant was dat ik een kraai whaarklemerd die niet van glimmende dingetjes af kon blijven! Als ik in mijn stamkroeg zat kon ik het soms niet laten om een blikkerend prijsbekertje in mijn tas te laten vallen, of een glimmende medaille. In de supermarkt pikte ik een haarklem met glitters die ik helemaal niet mooi vond en nooit zou dragen en uit de wachtkamer van mijn vriendelijke alternatieve huisarts stal ik een glimmend stuk bergkristal. Ik schaamde me kapot! Ik had serieus nog NOOIT wat gestolen en was als de dood dat ik gepakt zou worden. Het gekke was dat ik doorhad dat ik wat pikte met een soort vernauwd bewustzijn en het op dat moment echt niet kon stoppen. Mijn handen deden dingen waar ik het echt niet mee eens was en ik kon ze niet onder controle houden. De haarklem heb ik de volgende dag met lood in mijn schoenen en een zweetaanval teruggehangen in de winkel en wat ik stal uit de kroeg gaf ik aan een vriendin die daar werkte om de buit stiekem terug te brengen. Ik besloot dat ik gek geworden was en ging alleen nog boodschappen doen met iemand erbij omdat ik mezelf niet vertrouwde. Maar in de kroeg ging het steeds fout hoezeer ik het mezelf ook verbood. Ook als ik alleen aan de cola had gezeten (zonder tic!) kwam ik thuis met iets vreemds in mijn broekzak of tas. Het ging van koffielepeltjes tot een prijsbeker en van een glimmende pen tot een aluminium schaal voor bitterballen. Alles kwam weer netjes terug, maar toch… opvliegers Wat bezielde me in vredesnaam? Ik had die dingen niet nodig, vond het niet eens mooi en was mordicus tegen stelen! Alleen die ene vriendin wist ervan en op een dag belde ze me hikkend van de lach op.¬†“Daan! Dit geloof je niet! Weet je hoe dat stelen van jou komt? Dat komt door de overgang!”¬†Ze stuurde me een link van een Engelstalige website en verdomd, d√°√°r stond het! Dat dames in de overgang last kunnen veranderen in winkeldievegges terwijl ze het vreselijk vinden en het niet schijnen te kunnen stoppen. Ik zat perplex op mijn stoel en besloot een afspraak te maken met de huisarts.¬†Huilend biechtte ik al mijn klachten en ellende op, ook het stelen maar dat ik net een kristal terug had gezet in de wachtkamer durfde ik niet te zeggen.De moeheid, het zweten, de opvliegers, het bijna doodbloeden, het huilen om niks, het stelen en de kribbigheid die ondertussen doorgeslagen was naar agressie. De huisarts snapte het allemaal en zei dat dit niet met wat druppeltjes of suikerkorreltjes op te lossen was en schreef hormonen voor me uit en wenste me sterkte. De hormonen waren een verademing, een wondermiddel! Ik knapte binnen een week al zoveel op dat ik geen dut meer nodig had. Ik zong weer en kon weer oprecht lachen zonder daarna in tranen uit te barsten. En ook mijn uiterlijk knapte op, dat zag niet ik alleen maar ook de mannen om mij heen. Sjans aan de lopende band van alle soorten mannen. Ik was verbaasd en mijn vriendinnen ook. Ik kon echt elke man verleiden als ik dat had gewild, ik was opeens enorm in de mode! Mannen groepten om mij heen en vonden alles wat ik zei leuk. Dat is al verdacht want dat vonden ze voorheen niet. Ik wasemde gewoon zoveel hormonen uit dat het als een afrodisiac werkte, een vrouwelijk feromoon dat echt werkte. Zelfs mijn stem was anders, een soort zwoele ondertoon die er gewoon opeens was. Allemaal nep dus, wist ik. Mijn uiterlijk veranderde. Mijn gezicht werd zachter, ik kreeg een blosje, mijn lippen krulden wat voller en mijn ogen leken verder uit elkaar te staan dan voorheen. Verder zat mijn haar elke dag geweldig. Maar alle vervelende klachten waren helemaal verdwenen en ik genoot van die zomer!

Blog hormonen pic 6 (Custom)

Ik was gestopt met roken en had me in geen jaren zo goed en van mijn leven nog niet zo aantrekkelijk gevoeld. En ondertussen was ik weer een cupmaat gegroeid. Ik genoot met volle teugen en had energie voor tien. Al snel kwam ik wat aan en ik ging meteen op dieet. Stoppen met roken was best maar dik worden wilde ik niet. Ondanks het dieet kwam ik in 3 maanden maar liefst twintig kilo aan.¬†Mijn handen, gezicht en benen begonnen vocht vast te houden en uiteindelijk zwol ik zo op dat ik mijn veters niet meer kon strikken. Ik liep voorzichtig met dikke voeten die pijn deden en kon mijn vingers niet meer goed buigen. De huisarts schrok en sommeerde me direct met de hormonen te stoppen omdat mijn nieren het niet trokken en langzaam gleed ik weer naar waar ik gebleven was v√≥√≥r de hormonen. Het vocht was met een half jaar helemaal verdwenen maar het vet niet. Dat zat muurvast hoe streng ik ook op mijn eten lette. De huisarts zei meelevend dat dat vet nog wel een paar jaar kon blijven zitten, dat ze met zulke hormonen vleeskoeien vetmestten… Langzaam, heel langzaam namen de klachten af. Het nachtzweten, de opvliegers en de huil en scheldbuien smolten weg. Het is nu bijna 4 jaar geleden dat ik de laatste pil ingenomen heb en eindelijk lijkt mijn vet dat zo vast zat dat het ook hard aanvoelde op te lossen. Ik viel vanzelf 10 kilo af, zomaar! Nu nog 10 kilo te gaan en dan ben ik op mijn oude gewicht.Hoe-blijf-je-slank-en-fit-in-de-overgang Binnenkort gaat de helft van mijn cupmaat er af en dan hoop ik zodoende onder de 70 kilo te komen, alles beetjes helpen, nietwaar? En als dat is gebeurd ben ik als het goed is eindelijk van de rugpijn af en kan ik genietend van deze fase van mijn leven beginnen. Met energie die langzaam aan weer toeneemt, een hernieuwde en wat mildere kijk op de wereld en nieuwsgierig naar alle veranderingen die mijn lijf gaat doormaken. Mijn besluit staat definitief vast, ik ga een leuke oude dame worden!

Meer lezen van Daan? Neem een kijkje op haar blog.

3 gedachten over “Daan en de overgang

  1. Wat een verhaal! Ik ben zelf al 7 jaar in de overgang en dacht dat ik het zwaar had maar de overgang van Daan is zo heftig. Ik heb veel nieuwe dingen gehoord en was me daar niet van bewust.

    Like

      1. Jawel voor mij ook mood swings en niet kunnen slapen en me ellendig voelen door de opvliegers. Maar ik slik geen hormonen en o.a. het extreme van Daan heb ik gelukkig niet meegemaakt. Dank dat je me vrolijk vindt maar het lachen vergaat mij ook wel eens.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s